Vatnshringur tómarúmdæla samanstendur aðallega af dæluhluta, hjóli, skafti og dreifiplötu. Hægt er að draga saman kjarnavinnuregluna í eftirfarandi skrefum:
Vökvainnsprautun og vökvahringmyndun: Áður en dælan er ræst þarf að sprauta ákveðnu magni af vökva (vatni) inn í dæluhlutann. Þegar hjólið snýst, vegna miðflóttaaflsins, er vökvanum kastað á innri vegg dælunnar og myndar samræmdan vökvahring. Þessi vökvahringur festist þétt við innri vegg dæluhússins og skiptir dæluhólfinu í mörg lítil hólf.
Gasinntak: Þegar hjólið heldur áfram að snúast eykst rúmmál hvers hólfs á milli hjólablaðanna smám saman, sem skapar undirþrýsting. Á þessum tíma er utanaðkomandi gas dregið inn í dæluhólfið í gegnum inntakið og fer inn í þessi smám saman vaxandi hólf.
Gasþjöppun: Þegar hjólið snýst í ákveðna stöðu byrjar rúmmál hólfanna að minnka og vökvahringurinn byrjar að færast nær miðju hjólsins. Þetta veldur því að gasið sem er dregið inn er þjappað saman af vökvahringnum, minnkar smám saman rúmmálið og eykur þrýstinginn og þannig næst gasþjöppun.
Gaslosun: Þegar hjólið heldur áfram að snúast heldur rúmmál hólfsins áfram að minnka. Þegar ákveðnu stigi er náð er gasinu þjappað saman í nágrenni útblástursportsins. Á þessum tímapunkti opnast útblástursportið og háþrýstigasið er losað úr dæluhlutanum og fer inn í síðara vinnslu- eða notkunarkerfið.
